Katalog artystów

Marcelo Zammenhoff

Dane z czarnych skrzynek, Klub Jazzga, instalacja, 2010Dane z czarnych skrzynek, Klub Jazzga, instalacja, 2010Duszpasterz, model
DuszpasterzDuszpasterz Duszpasterz
Duszpasterz MandalaMandala
Klęska
Pułapka
PułapkaWariacje Dwie Wieże, 2003
Dwie Wieże, 2003
Jedna RodzinaJedna RodzinaMarzenie Leona
Marzenie LeonaMetalmisjaUkraiński Nawigator
Ukraiński NawigatorUkrański NawigatorZatruty

To pseudonim Piotra Wygachiewicza urodzonego w Łodzi w 1970 r. Marcelo Zammenhoff jest artystą poruszającym się w wielu technikach, z których żadna nie wydaje się dominująca. Twórca video, fotografii, obiektów, instalacji, performanców. Jest jednym z prekursorów elektro-instalacji w Polsce (m.in. światło jarzeniowe, jako stały element tego typu prac). Wprowadził również nowe terminy, takie jak „psycho-trance” czy „Prokadencja” (współzałożyciel Ośrodka Działań Twórczych Forum Fabricum – 1998-2005, siedziby Prokadencji).

Kompozytor, założyciel grup performersko-muzycznych F.P.Z (1987-1989), Morris Generativ (działającej w latach 1989-1993), Protoplazma (działającej w latach 1993-2003), E-1 (ok. 1996, projekt solowy), Mikrowafle (od 2003), Throbbing Wafle (od 2009). Określony został przedstawicielem polskiego kina offowego i eksperymentalnej  sceny electro/synth-pop/noise. Marcelo Zammenhoff jest również pisarzem. Miesięcznik "Kartki" opublikował w odcinkach jego (niedokończoną) powieść futurystyczną Ziemia – Moskwa. Wyróżnił się jako twórca filmowy, dostał główną nagrodę za film Wielki powrót Antosia (2009), w konkursie kanału KINO POLSKA, na remake pierwszego polskiego filmu fabularnego Antoś po raz pierwszy w Warszawie z 1908 roku.

Osadzony wyraźnie w szeroko pojętym nurcie sztuki krytycznej oraz swoista postać artystyczna Łodzi, niedookreślona posthumanistyczna osobowość, jak pisze o nim Maria Apoleika:

Zammenhoff meandruje w swej twórczości pomiędzy ludyzmem, a kosmopolityzmem, a może wręcz transgalaktyzmem. Łączy w sobie mentalność szlachcica, któremu domem Paryż, Kair jak i daleka Mandżuria, z cechami parobczaka, którego grantem od pługa nie oderwiesz. Na wskroś polski, nasz, a jednak obywatel kosmosu.

Działalność Marcelo Zammenhoffa to „typowa” łódzka prowokacja, charakterystyczna dokumentacja rzeczywistości. Zammenhoff próbuje zdemaskować polskie społeczeństwo, polską sztukę. Jego video ukazuje komercyjny blichtr i jest tworzone w takiej konwencji (Marzenie Leona, 2012), dotyka problemu dziedzictwa i dziedziczenia (Jedna rodzina, 2012). Marcelo Zammenhoff tworzy manifesty i orędzia, jest swoistym „elektrycznym duszpasterzem”. Jego działania wywodzą się wprost z rzeczywistości i skierowane są do szerokiej grupy odbiorców. Marcelo zbiera śmieci, przedmioty wtórnego użytku - znane, czytelne, zrozumiałe dla widzów. Dokonuje jednak re-wizji przedmiotu jako takiego, a także przedmiotu wykreowanego. Tym samym na swój sposób wpisuje się w tradycję ready made w sztuce. Marcelo jako twórca staje się zarazem częścią i odtwórcą każdej swojej pracy, np. imituje znane medialne postaci -"odtwarza je na nowo", tak jak z nieużytecznych obiektów tworzy nowe. W każdej pracy ujawnia nowe umiejętności techniczne. Jego dzieła są symbiotyczną konstrukcją wydarzeń, obiektów, form żywych połączonych w jeden organizm. "DIY? Do it selfisz". Osobowość w swoim pseudo-odtwórczym show, ale zupełnie nie na sprzedaż, a mimo to artysta trwały i konsekwentny!


Marcelo Zammenhoffa można określić jako kontynuatora społeczno-politycznych treści oraz postawy Josepha Beuysa, grupy TOTART, Józefa Robakowskiego (obiekty, fotografie lat 70.), Krzysztofa Wodiczki (obiekty techniczne), działań twórczych Łodzi z lat 80. (czerpiących z obsceny, akcentów anarchistycznych, jak i stylu Kultury Zrzuty), form teatru autonomicznego, niemożliwego. Inspiracje Marcelo Zamenhoffa to program SONDA i Adam Słodowy; serial Kosmos 1999 (Space 1999); Przemiany Harry Mathewsa; filmy Antoniszczaka i jego postać; hiperrealizm; kino klasy B i C; początki brytyjskiej sceny industrialnej (THROBBING GRISTLE, S.P.K., Cabaret Voltaire, Boyd Rice); filmowcy: Godfery Reggio, Stanley Kubrick, George Lucas, Werner Herzog, Andrzej Kondratiuk; artyści: Matthew Barney, Stelarc, Denis Oppenheim, Andrea Zittel, Krzysztof Wodiczko, Jan Pieniążek. Balansuje pomiędzy różnymi technikami oraz nurtami, twórczymi osobowościami, a jest rozpoznawalnym "selfisz artist".


Magdalena Komborska 

Realizacja: Dianthus
Dokument wydrukowany ze strony: www.artysci-lodzkie.pl/pl/artysta/z/marcelo-zammenhoff/